خبرگزاري دانشجويان ايران - زنجان
سرويس: فرهنگ و هنر - تئاتر

ايرج محرمي با مقايسه بيست‌ودومين جشنواره تئاتر استان زنجان نسبت به دوره‌هاي گذشته اين جشنواره، گفت: به نظر مي‌رسد جشنواره تئاتر استان از نظر کمي و کيفي، به رشد قابل قبولي رسيده است.

اين مدرس تئاتر که امسال در ترکيب هيأت‌داوران جشنواره تئاتر استان قرار داشت، در گفتگو با خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) منطقه زنجان، اظهار کرد: به عنوان کسي که 18 دوره به طور مستقيم يا غير مستقيم در جشنواره‌هاي تئاتر استان حضور داشتم، معتقدم اين دوره از جشنواره علاوه بر پيشرفت کمي و کيفي، از روند اجرايي مطلوبي نيز برخوردار بود؛ به طوري که تأخيرهاي متداول هميشگي در اجراي نمايش‌ها و برخي بي‌نظمي‌هاي ديگر در آن مشاهده نشد.

وي عدم انتشار بولتن‌هاي روزانه را يکي از ضعف‌هاي اين جشنواره برشمرد و افزود: اين بولتن‌ها مي‌تواند به ثبت خاطرات جشنواره و همچنين ثبت مشخصات و بيوگرافي گروه‌هاي شرکت‌کننده در آن به منظور بهره‌گيري در آينده کمک مناسبي کند.

اين هنرمند با تاکيد بر اينکه معمولاً اجراهاي نوبت صبح به علت مصادف بودن با ساعات اداري و کاري مخاطبان مورد استقبال کمتري قرار مي‌گيرد، اظهار کرد: با افزايش تعداد سالن‌ها و منتقل کردن اجراي همه گروه‌ها به بعدازظهر، همه گروه‌هاي شرکت کننده از شانس برابري براي ديده شدن آثارشان برخوردار مي شوند.

وي با بيان اينکه گروه‌هاي شهرستاني در اولين مواجهه با جمعيت انبوه تماشاگر، معمولاً اجراي ايده آلي را به روي صحنه نمي‌برند، پيشنهاد کرد تا امکان دو اجراي متوالي براي هر گروه وجود داشته باشد و اجراي دوم هر گروه مورد داوري قرار گيرد.

محرمي با تأکيد بر اينکه جشنواره‌ها بايد سرآغازي براي رونق تئاتر در استانها باشند، گفت: بهترين جايزه‌اي که مي‌توان به گروه‌هاي برتر هر جشنواره اختصاص داد، انعقاد قرارداد براي اجراي عمومي چندين نوبت از آن نمايش پس از اتمام جشنواره مي‌باشد.

وي با اشاره به اينکه تعداد عمده‌اي از گروه‌هاي شرکت‌کننده در بيست‌ودومين جشنواره تئاتر استان، با کارگرداناني که تجربه اول خود را در اين زمينه کسب مي‌کردند، به روي صحنه رفتند، تصريح کرد: حضور و معرفي نيروها و استعدادهاي جديد در جشنواره، امر مطلوبي است. اما کم‌تجربگي گروه هاي نوپا باعث شده بود تا اشکالات فني و اجرايي در آثار آنان مشهود باشد؛ به طوري که در 90 درصد اجراها، استفاده صحيحي از نور براي نشان دادن درست بازيگر به مخاطب صورت نگرفته بود.

اين کارگردان تئاتر خاطر نشان کرد: هنرمندان تازه کار بايد سعي کنند تا با افزايش تجارب خود، اشکالات موجود در آثارشان را برطرف کنند.

وي با بيان اينکه هر شهرستان حداقل از يک سالن براي اجراي تئاتر برخوردار است و به نظر نمي‌رسد محدوديتي در اين زمينه براي گروه‌ها وجود داشته باشد، گفت: مشکل عمده، نحوه استفاده از اين امکانات است؛ چرا که اکثر سالن‌هاي موجود در اموري غير مرتبط با تئاتر مورد بهره‌برداري قرار مي‌گيرند که اين مشکل با هماهنگي‌هاي بيشتر قابل حل است.

محرمي افزود: براي اينکه تئاتر استان با همين نيروهاي موجود رونق بگيرد، بايد تعداد اجراهاي عمومي در طول سال افزايش يابد و آثار نمايشي در معرض ديد تماشاگران قرار گيرد، زيرا تماشاگر بهترين راهنماي کارگردان است. به گونه‌اي که کارگردان يک اثر نمايشي مي‌تواند با درس‌هايي که از تماشاگر مي‌گيرد، علاوه بر افزايش کيفيت اثر خود، به ارتقاء بينش تماشاگر نيز کمک کند.

داور بيست و دومين جشنواره تئاتر استان با اظهار تأسف از کمک هزينه‌هاي اندکي که به منظور اجرا در اختيار گروه‌هاي نمايشي قرار مي گيرد، بيان کرد: مسئولان به جاي سر دادن شعار حمايت از تئاتر در شهرستان‌ها، بهتر است بودجه و اعتبار کافي در اختيار آنان قرار دهند. زيرا در اين صورت خود هنرمندان، راهشان را پيدا مي‌کنند.

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و هنر - تئاتر

ايرج محرمي فعال تئاتر دانشگاهي با اظهار تاسف از وضعيت فعلي اين‌گونه نمايشي گفت: بعد از 12 دوره فعاليت در تئاتر دانشگاهي اعتقادم بر اين است كه اصولا مديران فرهنگي وزارت علوم در سال‌هاي اخير تمايلي به وجود جشنواره‌ي تئاتر دانشگاهي ندارند، اما از ترس افكار عمومي و متهم شدن به بي‌هنري و واپس‌گرايي اين جشنواره را تحمل مي‌كنند.

اين هنرمند تئاتر و يكي از دبيران پيشين جشنواره‌ي تئاتر دانشگاهي درباره‌ي وضعيت فعلي تئاتر دانشگاهي با اشاره به بيانيه‌ي اخير تشكل‌هاي دانشجويي به خبرنگار تئاتر خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گفت: ظاهرا دو مدير اخير امور فرهنگي وزارت علوم، علاقه‌اي به برگزاري جشنواره‌ي تئاتر دانشگاهي ندارند و به هيچ روي تمايل ندارند تا دانشجويان نقشي در مديريت اين جشنواره داشته باشند.

محرمي يادآور شد: تمام اختلافات ما با مدير كل فرهنگي پيشين وزارت علوم از انتخاب دبير ريشه مي‌گرفت. آنها مي‌خواستند خودشان دبير را انتصاب كنند. در حالي كه ما مي‌خواستيم دبير جشنواره‌ي تئاتر دانشگاهي در انتخاباتي آزاد انتخاب شود.شايد اين انتخابات نيز اشكالاتي داشت اما به هرحال سيستم بهتري براي انتخاب دبير جشنواره بود، اما متاسفانه اين موضوع و نحوه‌ي انتخاب دبير از دوره‌ي دهم جشنواره‌ي دانشگاهي به مهم‌ترين مساله‌ي اين جشنواره تبديل شد.

اين فعال تئاتر دانشگاهي با اشاره به منحل‌شدن مجامع كانون‌هاي تئاتر دانشگاهي افزود: زماني كه اين مجامع و كانون‌هاي دانشجويي فعال بودند به صورت صنفي از تئاتر دانشگاهي حمايت مي‌كردند و هميشه منجر به پيروزي دانشجويان مي‌شدند، به‌طوري كه اداره كل فرهنگي وزارت علوم ناچار بود در برابر دانشجويان تسليم شود، اما امروزه با غيرفعال كردن مجامع، دانشجويان را از حمايت‌هاي صنفي بي‌نصيب كرده‌اند.

محرمي اظهار تاسف كرد: گرچه اسنادي وجود دارد كه براساس آن جشنواره بايد توسط دانشجويان اداره شود، مسوولان وزارت علوم با تاسيس خانه‌اي كه در ظاهر متعلق به تئاتر دانشگاهي است، فعاليت‌هاي دانشجويان را تعطيل كردند و اين تعطيلي در نبود مجامع و كانون‌هاي تئاتر دانشگاهي شدت بيشتري گرفت. آنها تلاش كردند با روش‌هاي گوناگون پشتوانه‌ي جشنواره‌ي دانشگاهي را بگيرند.

اين كارگردان تئاتر در ادامه با اظهار تاسف دوباره از وضعيت فعلي تئاتر دانشگاهي متذكر شد: در نبود حمايتگران تئاتر دانشگاهي، دبير اين جشنواره چگونه بايد انتخاب شود.؟! ديده شده كه علي‌رغم منشور جشنواره‌ي دانشگاهي يكي از دبيران پيشين اين جشنواره كه اتفاقا دبيري انتصابي بوده است، خود را براي دومين‌بار براي دبيري جشنواره كانديدا كرده است.!

محرمي سپس از برخي نگراني‌هاي شديد در حوزه‌ي اداره كردن جشنواره‌ي تئاتر دانشگاهي خبر داد و اضافه كرد: شنيده‌هاي فعلي ما كه هنوز تاييد نشده، نشان مي‌دهد برخلاف سخنان مدير كل فرهنگي وزارت علوم نه تنها انتخاب دبير جشنواره‌ي تئاتر دانشگاهي قانون‌مند نشده است، بلكه كاملا دچار هرج و مرج شده است و حتي شنيده مي‌شود كه براي دبيري جشنواره با برخي اساتيد صحبت كردند و وقتي اين استادان نپذيرفته‌اند شرط غيردانشجو بودن را براي دبير جشنواره اعلام كرده‌اند.

وي در اين راستا، انتقال دبيرخانه‌ي جشنواره‌ي تئاتر دانشگاهي را به خانه تئاتر دانشگاهي يكي از شرايط نگران‌كننده فعلي دانست.

محرمي در بخش ديگري از اين گفت‌وگو به ايسنا گفت:در تئاتر دانشگاهي وقتي از حمايت دانشجويان و اداره كل فرهنگي وزارت علوم برخوردار بوديم و وضعيت سياسي جامعه به‌گونه‌اي بود كه بخش بين‌الملل هم همكاري لازم را با ما انجام مي‌داد، مشكلات بسيار بزرگ داشتيم كه به سختي حل مي‌شد، اما امروز كه جريان انتخاب دبير كاملا ضد دموكراتيك است و حق دانشجو براي مديريت جشنواره‌ي خودش ضايع مي‌شود و وقتي از حمايت بين‌المللي هم برخوردار نيستيم، برگزاري جشنواره‌ي تئاتر دانشگاهي چه نتيجه‌اي دارد. ؟!

او با اظهار تاسف از افت كيفي جشنواره‌ي تئاتر دانشگاهي درو دوره‌ي اخير گفت: جشنواره‌ي سيزدهم از هر جهت نوعي پس‌رفت به شمار مي‌آيد. اين جشنواره از آرمان‌گرايي دانشجويي كه اساس جشنواره‌ي ما را تشكيل مي‌داد كاملا دور بود. دراين شرايط جشنواره‌ي تئاتر دانشگاهي به جشنواره‌اي منفعل تبديل شده است در حالي كه اين جشنواره زماني با جشنواره تئاتر فجر رقابت مي‌كرد. متاسفانه مسوولان فعلي وزارت علوم گويا متوجه نيستند كه اين جشنواره چه روندي را طي كرده و از كجا به كجا رسيده است.

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و هنر - تئاتر

ايرج محرمي،سكوت اداره كل هنرهاي نمايشي را در برابر وضعيت تالار مولوي بسيار عجيب و باور‌نكردني توصيف كرد.

اين كارگردان تئاتر و فعال تئاتر دانشگاهي به خبرنگار تئاتر خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) گفت: جاي تعجب دارد، اداره كل هنرهاي نمايشي كه در برابر مسائل جزئي نظر مي‌دهد در مورد وضعيت تالار مولوي هيچ اقدامي انجام نداده و واكنشي نداشته است.

محرمي تاكيد كرد: سكوت اداره كل هنرهاي نمايشي بايد از سوي جامعه‌ي تئاتري محكوم شود، چرا كه اگر مسوولان اين اداره مي‌توانستند با مسوولاني كه وضعيت فعلي را براي تالار مولوي به وجود آورده‌اند مذاكره و رايزني كنند شايد كار به اينجا كشيده نمي‌شد، اما متاسفانه كم‌كاري مدير اداره كل هنرهاي نمايشي در اين زمينه نقطه‌ي تاريك و مبهمي در كارنامه‌ي كاري او به شمار مي‌رود.

كارگردان نمايش «گودو مي‌آيد» درباره‌ي آينده تالار مولوي هم توضيح داد: بايد واقعيت را بپذيريم كه براي خانواده تئاتر و به ويژه تئاتر دانشگاهي بسيار مهم است كه تالار مولوي هم‌چنان به عنوان مركز تئاتر دانشگاهي در هر شرايطي حفظ شود. اگر نهادهاي گوناگون درباره‌ اداره اين تئاتر اختلاف‌نظر دارند با توجه به اين‌كه اينجا يك مكان فرهنگي است، شايسته نيست گرداندن آن بهانه‌اي براي انجام كارهاي غيرفرهنگي شود.

محرمي تاكيد كرد: مسوولان مربوطه بايد در جلسه‌اي با حضور نمايندگان خانه تئاتر و اصناف گوناگون تئاتري به حل اين مشكل بپردازند تا هنرمندان تئاتر و به ويژه تئاتر دانشگاهي متحمل ضربه‌هاي بيشتري نشوند.

او ادامه داد: هيچ كس حق ندارد تالاري را با نظرش خودش پلمپ كند، مگر مقام ذي‌صلاح قضايي كه آن هم براساس قانون مي‌تواند چنين كند در غير اين صورت پلمپ كردن يك مكان فرهنگي به اين شكل كاملا غيرقانوني است، زيرا مساله تنها به مالكيت يا اداره‌كردن آن مكان مربوط نمي‌شود.

محرمي متذكر شد: در مورد ماجراي تالار مولوي مهم اين بود كه سه گروه در حال اجراي آثارشان بودند و تماشاگران گوناگوني از نقاط مختلف شهر براي تماشاي اين آثار به اين مكان مراجعه كرده بودند، اما ناگهان با تعطيلي و پلمپ تالار روبه‌رو شدند كه اين مساله موجب رنجيده‌شدن هنرمندان و تماشاگران تئاتر شد و زحمت و تلاش آنها را به هدر داد.

اين كارگردان تئاتر در پايان صحبت‌هايش اظهار اميدواري كرد: ديگر شاهد چنين چيزي نباشيم، البته در اين ماجرا انسجام هنرمندان، اظهار‌نظر‌هايشان و بيانيه‌هايي كه صادر كردند، بسيار به‌جا و درست بود و نشان داد خانواده‌ي تئاتر به رغم برخي تفاوت‌نظر‌ها خانواده‌اي بسيار منسجم است و در اين ماجرا به خوبي واكنش نشان داد.

انتهاي پيام